DOEN
- Routes door Navarra | De Ribera |
- Het centrale gedeelte |
- Het centraal - oostelijk | De kloven |
- Roncal-Salazar |
- Roncesvalles-Irati |
- Atlantische Pyreneeën |
- Aralar-Ulzama |
- Tierra Estella |
- Pamplona
Het centrale gedeelte...niet het noorden en ook niet Ribera. Hier vinden we twee totaal verschillende wegen die uiteindelijk samenkomen. De noordelijke bossen verdwijnen en het groene landschap wordt vervangen door land-en wijnbouwgronden. De bergen zijn minder hoog en omgeven door vlaktes; het woestijnlandschap is begroeid met struikgewas en hier en daar een boom.
We laten Pamplona achter ons en nemen de weg NA 111 richting Estella – Logroño tot we bij Puente la Reina komen. Hier nemen we de weg NA 6030 naar Tafalla. We komen voorbij Mendigorría en de Andelos ruines, resten van een Romeinse stad. We vervolgen onze route en komen bij Artajona, met haar indrukwekkende stadsmuren en de route van de megalieten.
We volgen de lokale weg tot we in Tafalla komen, hoofdstad van het centrale gedeelte. Hier nemen we de N121 richting de Middeleeuwse stad Olite. Een bezoek is zeker de moeite waard. De lokale weg NA 5300 brengt ons naar San Martín de Unx; mooie oude huisjes, resten van de oude stadsmuur en schitterende gebouwen. De kerk van San Martín trekt onze aandacht vanwege haar eenvoudige stijl, haar twee ingangen en de cripte (de toegang tot de cripte is via een wenteltrap).
Wat we ook zeker niet moeten missen is het ford Santa Maria del Pópolo met de gothische kerk en de kapel van San Miguel. Na dit bezoek nemen we de NA 5310 naar Ujué, dorp dat meer op een sprookje lijkt dan op werkelijkheid. Smalle straatjes, mooie hoekjes, fantastisch uitzicht,...
En als we terug willen keren naar de 21e eeuw, dan gaan we naar het windmolenpark van Guerinda, één van de grootste van Europa. Don quijote zou zijn ogen uitgekeken hebben! Uiterst moderne windmolens, zo hoog als een flatgebouw met 18 verdiepingen, samengesmolten met een indrukwekkend uitzicht op de Pyreneeën. Navarra is van de Europese landen de derde machtigste producent van windenergie, na Duitsland en Denemarken, en dit park is daar het bewijs van. Om er te komen moeten we terugrijden naar de weg die naar San Martin de Unx gaat en daar richting Lerga, om vervolgens de afslag Olleta te nemen.
Artajona
Als we terug willen keren naar de Middeleeuwen dan is dit een goede kans. Het Cerco de Artajona, dat dateert uit de elfde eeuw, is omringd door stadsmuren en twaalf vierkante torens die in een perfecte rechte lijn staan en de omgeving verfraaien. Het geeft een koninklijke uitstraling aan deze muren bekroond met een ford en kerk, die van San Saturnino, indrukwekkend, stevig en eenvoudig, gebouwd in de dertiende eeuw bovenop de ruines van een Romeinse tempel. In de voorgevel is een mooi gothisch plaatje bewaard gebleven, waarin we de beelden van San Saturnino met koningin Juana de Navarra en haar man Felipe el Hermoso kunnen zien. Aan de manier van bouwen is af te lezen dat dit alles gebouwd is in oorlogstijd. Onder het kasteel zijn de kerkers bewaard gebleven en binnen in het kasteel vinden we schilderwerken op hout en een barok altaarstuk.
En als dit alles niet genoeg is, gaan we nog verder terug in de tijd, via de route van de hunnebedden.
Om hier te komen gaan we naar het kerkhof en daar nemen we de weg die erachter door loopt. De eerste hunnebedden die we vinden zijn die van Portillo de Enériz en die van Mina de Farangortea, resten uit de Megalitische Romeinse tijd.
Ze zijn gescheiden, liggen in grafheuvels met een diameter van zo'n 20m en zijn ongeveer 2,5m hoog.
We gaan bovendien terug naar het eerste millennium voor Christus met de resten van de Neolitische hutten van Farangortea en Dorre.
En niet te vergeten de gothische kerk van San Pedro en het kerkje van de Maagd van Jerusalem dat er niet ver vandaan ligt. In dit kerkje vinden het werk van een Romeinse goudsmid, op geemailleerd koper, dat volgens de legende hier naar toe was gebracht door iemand uit Aragón in één van de kruistochten naar het Heilige Land.
In Artajona kunnen we lekker door de straatjes lopen en de mooi versierde huizen bezichtigen.
Olite
Naar olite gaan is een reis terug in de tijd. De straten en paleizen stralen een Middeleeuwse sfeer uit.
Het kasteel kijkt neer op wat er in het dorp en met de mensen gebeurt. Olite, behalve een koninklijke stad is ze ook beroemd vanwege de wijn.
Het kasteel van Olite is één van de meest representatieve en geliefde monumenten in Navarra. Het is gebouwd op oude stadsmuren uit de dertiende, veertiende en vooral vijftiende eeuw, toen Carlos III in Navarra heerste.Het waren jaren van rijkdom. Toen Navarra samenging met de kroon van Castilla begon het verval. Er waren geen koningen meer die in het kasteel leefden. Twee keer stak er brand uit. Sinds 1925 is het kasteel Nationaal Monument en het is niet lang geleden gerestaureerd. Het oude paleis is vandaag de dag “parador nacional”. Er zijn een aantal torens bewaard gebleven zoals die van San Jorge, die van de Ooievaars en die van de Gevangenis. Het nieuwe kasteel met haar vijf torens valt direct op: de omhoog rijzende torens van de Homenaje, la Atalaya, lvan de Tres Coronas en van de Cuatro Vientos ook wel Vigía genoemd. Het was zonder twijfel een luxe kasteel, met mooi bewerkte gipsfiguren, tegelwerk, glas- in- lood ramen en versierde daken. De koningen toonden in die tijd belangstelling voor veel vreemde dingen ( leeuwenkooi, vogelkooi en zelfs baden). In één van de resten hiervan is de koelkast gemaakt, van steen en in de vorm van een ei , waarin men het ijs bewaarde.
Naast dit alles heeft Olite ook een gothische kerk, die van Santa Maria, een prachtige kloostergalerij, een mooie ingang en een prachtig schilderstuk door Pedro de Aponte. Een ander kunstwerk is de kerk van San pedro, een harmonische mengelmoes van stijlen; gothische toren, romaanse kloostergalerij en ingang. Binnen in de kerk een mooi altaar en de kapel van de Maagd van Campanal met een gothisch beeldhouwwerk. En niet te vergeten de mannenkloosters van San francisco en de Clarisas, beiden met een barok altaar. En op het Carlos III plein de klokkentoren en ondergrondse, Middeleeuwse gewelven.
Ujué
Ujué lijkt op een schilderwerk van een artiest die een sprookjesdorp probeert weer te geven; smalle straatjes die kris kras door het dorp lopen, heuvel op en af, trap op en af, de huizen, de vergeten hoekjes..
Dit alles is adembenemend. En alsof dit nog niet genoeg is, in alle richtingen hebben we een prachtig uitzicht vanaf Ujué. Aan de voet van het dorp kunnen we Tafalla, Olite, de Ribera, Moncayo en de Pyreneeën zien, met bergtoppen zoals die van Anie of de Mesa de los Tres Reyes. Om Ujué te bezoeken kunnen we het beste de auto aan de ingang van het dorp of bij het klooster parkeren, want het centrum is autovrij.
Oorspronkelijk was Ujué gebouwd om Navarra te verdedigen, eerst tegen de Moslims en later tegen Aragón. In het hoogste gedeelte van het dorp ligt de romaanse Santa Maria kerk. Indrukwekkend vanwege de grootte en de eenvoudige bouwstijl. De kerk is gebouwd bovenop de resten van een pré-romaanse kerk (elfde en twaalfde eeuw), maar het was met name koning Carlos II el Malo die er iets moois van maakte. Hij liet de gothische kamer, de gang, en de torens met kantelen bouwen. Binnen in de kerk vinden we een beeld van de Heilige Maagd met het kindje Jesus, een kunstwerk uit de twaalfde eeuw. Carlos II was zo aan deze plek gehecht geraakt dat hij de wens uitsprak hier eeuwig te kunnen rusten na zijn dood. En vandaag de dag ligt hij hier nog steeds begraven.
In Ujué wordt één van de meest bekende “romerias” (bedevaarten) gevierd , op de eerste zondag na 25 april, de dag van San Marcos en ter ere van de Heilige Maagd Maria. De bedevaardgangers dragen lange gewaden, kruizen en gaan soms zelfs op blote voeten en met boeien om hun enkels. Ze komen samen bij het Kruisbeeld van de Saludo en gaan van daaruit samen naar het klooster om te bidden.
Een tip: ga niet uit Ujué weg zonder de beroemde zoete amandelen, “migas” (broodkruimels) en spareribs op de barbecue geproefd te hebben.
 |
 |