In de kloven van Lumbier en Arbaiun is de kracht van de natuur goed te zien. De sterke stroming van het water en de erosie hebben hier gedurende duizenden jaren kloven in de bergen uitgesleten.
Onbereikbare, vertikale rotswanden, het diepe rivierbed, kloven en spleten en onderdak voor vele dieren, met name vogels. De plek is een schuilplaats voor vele soorten gieren, havikken en valken. Het wekt dan ook geen verbazing dat de kloof van Arbaiun tot Natuurreservaat voor Vogels is verklaard.
We verlaten Pamplona richting Zaragoza – Madrid om vervolgens de afslag naar Jaca – Huesca te nemen via de N240.
We laten de bergpas Loiti achter ons en gaan nu naar links via de N150 die ons na drie kilometer naar de afslag richting de Kloof van Lumbier brengt.
Hier vinden we een kloof van iets meer dan een kilometer lang, 40 hectares natuurreservaat en met een hoogteverschil van 130 meter veroorzaakt door het water dat tussen de rotsen doorstroomt.
Aan het begin en het einde is het pad smal, maar de route is goed begaanbaar. Dit was tot in de jaren 50 de treinroute van de ”Irati” trein , vandaar de tunnels waar het pad doorheen loopt. In de kloof is een oude brug te vinden uit de zestiende eeuw, nu vervallen, maar destijds, volgens de legende, gebouwd door de duivel.
Om Arbaiun te bezoeken laten we de N178 naar Lumbier achter ons en in Domeño gaan we richting Usún. Vanaf de brug van Usún loopt een smal wandelpaadje van 3 kilometer. Dit was vroeger het kanaal voor de aanvoer van water naar Lumbier.
Arbaiun is een Natuurreservaat van 1164 hectaren. De Salazar rivier loopt 6 kilometer lang door de 385 meter hoge kloof. De rotswanden zijn adembenemend. Ze worden door slechts 550 meter van mekaar gescheiden.
Het is een vreemd geheel. Vertikaal in het bovenste gedeelte, met rotswanden van kalksteen en in het onderste gedeelte wanden van kalksteen en zand, niet zo weer-en water bestendig.
Hier groeien ontzettend veel planten en nog meer bomen, waaronder eiken-, dennen- ,en beukenbomen.
![]() |